آسمان را گفتم :
می توانی آیا
بهر یک لحظه ی خیلی کوتاه
روح مادر گردی ؟
صاحب رفعت دیگر گردی ؟
گفت نی نی هرگز !!!
من برای این کار
کهکشان کم دارم
نوریان کم دارم
مه و خورشید به پهنای زمان کم دارم !



خاک را پرسیدم :
می توانی آیا
دل مادر گردی ؟
آسمانی شوی و خرمن اختر گردی ؟
گفت نی نی هرگز !
من برای این کار
بوستان کم دارم
در دلم گنج نهان کم دارم !


این جهان را گفتم :
هستی کون و مکان را گفتم :
می توانی آیا
لفظ مادر گردی ؟
همه ی رفعت را
همه ی عزت را
همه ی شوکت را
بهر یک ثانیه بستر گردی ؟
گفت نی نی هرگز !
من برای این کار
آسمان کم دارم
اختران کم دارم
رفعت و شوکت و شان کم دارم !
عزت و نام و نشان کم دارم !

همه چیز دروغ بود!؟
گذشته٬حال٬آینده دروغ بود!؟
تاریکی شب و صبح فردا هم دروغ بود!؟
آسمان زیبا و آبی دریا هم دروغ بود!؟
باران نم نم می بارد!؟
نکند اشکهایم هم دروغ بود!؟
پاکی تو٬صداقت من دروغ بود!؟
سکوت خداوند٬گوش شنوایش هم دروغ بود!؟
می خواهی راستش را بگویم!؟
آری٬همه چیز دروغ بود!؟
دروغ بود؟؟؟؟

دلم از نبودنت پر است.
آنقدر که اضافه اش از چشمانم می چکد!!!!!!!!!!!!!!!!!

نمی دون از کجا و چه جوری شروع کنم.آخه حرف زدن درمورد یکسال
یعنی ۳۶۵ روز کار ساده ای نیست.
چه بسا توی این سالی که داره تموم میشه خاطرات تلخ و شیرینی
داشتیم که دوست داریم اونها رو به خاطر بسپاریم و یا اونها رو فراموش کنیم.به هر حال امیدوارم تو حساب کتابای آخرسالمون چیزی به اسم
حسرت باقی نمونده باشه که زمان برگشتنی نیست.
آرزو دارم همهء دوستان گلم سال جدید رو در کنار خانواده و عزیزانتون
با خوشی و خرمی شروع کنید.
امیدوارم سال جدیدبرای تک تک دوستای گلم سالی پر برکت همراه با موفقیت و سلامت و تندرستی باشه.از همین جا روی ماهتون
رو میبوسم و عید و بهتون تبریک میگم
                               عیدتون مبارک
منو هم از دعای خیرتو محروم نکنید که خیلی بهش محتاجم.
دوستای خوبم من با اجازه همگی دارم میرم مسافرت و این چند روزهء
تعطیلات رو در خدمتتون نیستم.البته حتما"بیایید دیدنم...............
دارم میرم که لحظه تحویل سال پیش داداشم باشم.
داداش گلم ،عزیز دلم دارم میام دیدنت و می دونم به اندازه دنیایی
که توش جا نشدی تو هم از دیدنم خوشحال میشی.دارم میام که
لحظه تحویل سال کنارت باشم ،نزدیک نزدیک
حتی اگر تو زیر خاک باشی و من روی خاک!
دارم میام که یه وقت فکر نکنی آباجی بی معرفته....
دارم میام عید و بهت تبریک بگم
سعید جان عیدت مبارک.

    
حماقتهایی هستند که با یاد آوری آنها می خندیم و این حماقتها
درد آورترین خاطرات زندگی ما هستند
             
                   
شاید زیبا ترین منحنی دنیا لبخند باشد
                              

التماس به خدا جراءت است اگر بر آورده شود رحمت و اگر برآورده نشود
حکمت است.التماس به انسان خفت است اگر برآورده شود منت است
و اگر بر آورده نشود ذلت.........

دوری از چشمان تو آرام، جان را می کشد
این شب بی ماه تار است آسمان را می کشد
بعد تو من مانده ام با چشمهء بغضی عظیم
آب شور اشک من این تشنگان را می کشد
هیچکس باور ندارد، راز این مرگ غریب
داغ دیرین جدایی عاشقان را می کشد
میروم من از برت تا عشق را پنهان کنم
گرچه اندوه جدایی ،هر دو مان را می کشد

                                                      عکسهای
                                   
                جالب و دیدنی
               
                  ادامه مطلب
         
                        
                            

          لطفا"تقاضای رمزنکنید واسه دل خودم نوشتم

قسمت نشد با تو کمی گفت وگو کنم
با این دل شکسته تو را رو به رو کنم
قسمت نشد که لحظه غمگین رفتنت
با اشکها مسیر تو را شستشو کنم
بوسیدنت که هیچ،بغل کردنت که هیچ
حتی نشد، تو را به دل سیر بو کنم
از یادها گذشتی و در بادها گم شدی
حالا حضور تو را کجا جست و جو کنم
قسمت نشد..تو رفته ای و من ماند ه ام
که باز باید، تمام عمر تو را آرزو کنم

شخصي را به جهنم مي بردند . در راه بر مي‌گشت و به عقب خيره مي‌شد . ناگهان خدا فرمود: او را به بهشت ببريد .
فرشتگان پرسيدند چرا؟پروردگار فرمود: او چند بار به عقب نگاه کرد ... او اميد به بخشش داشت.
              

کور واقعی

« فقیری به در خانه بخیلی آمد، گفت: شنیده ام که تو قدری از مال خود را نذر نیازمندان کرده ای و من در نهایت فقرم ،به من چیزی بده بخیل گفت: من نذر کوران کرده ام. فقیر گفت : من هم کور واقعی هستم ، زیرا اگر بینا می بودم ، از در خانه خداوندبه در خانه کسی مثل تو نمی آمدم.»

                  

تقسیم دنیا

« گویند: روزی خلیفه از محلی می گذشت ، دید که بهلول ، زمین را با چوبی اندازه می گیرد. پرسید: چه می کنی؟ گفت: می خواهم دنیا را تقسیم کنم تا ببینم به ما چه قدر می رسد وبه شما چه قدر؟
هر چه سعی می کنم ، می بینم که به من بیشتر از دو ذراع (حدود یک متر) نمی رسد وبه تو هم بیشتر از این مقدار نمی رسد
                 
              

پیش از اینها فکر می کردم خدا
خانه ای دارد کنار ابرها
مثل قصر پادشاه قصه ها
خشتی از الماس خشتی از طلا
پایه های برجش از عاج و بلور
بر سر تختی نشسته با غرور
ماه برق کوچکی از تاج او
هر ستاره، پولکی از تاج او
اطلس پیراهن او، آسمان
نقش روی دامن او، کهکشان
رعد وبرق شب، طنین خنده اش
سیل و طوفان، نعره توفنده اش
دکمه ی پیراهن او، آفتاب
برق تیغ خنجر او ماهتاب
هیچ کس از جای او آگاه نیست
هیچ کس را در حضورش راه نیست
پیش از اینها خاطرم دلگیر بود
از خدا در ذهنم این تصویر بود
آن خدا بی رحم بود و خشمگین
خانه اش در آسمان، دور از زمین
بود، اما در میان ما نبود
مهربان و ساده و زیبا نبود
در دل او دوستی جایی نداشت
  مهربانی هیچ معنایی نداشت

    ( ادامه مطلب)حتما"بخونید جالبه